[x] ปิดหน้าต่างนี้
Powered by ATOMYMAXSITE 2.5
องค์การบริหารส่วนตำบลอ่างทอง อ.เชียงคำ จังหวัดพะเยา
ยินดีต้อนรับคุณ บุคคลทั่วไป  
English Chinese (Simplified) Chinese (Traditional) French German Italian Japanese Korean Portuguese Russian Spanish Vietnamese Thai     
เมนูหลัก
ระบบสมาชิก
Username :
Password :
[ สมัครสมาชิก ] | [ ลืมรหัสผ่าน ]
สมาชิกทั้งหมด 14 คน
สมาชิกที่กำลังออนไลน์ 0 คน
ฝากข้อความ
ชื่อ :
ข้อความ

Close
:) :D :(
:o :p ;)
:| x( :~
(ตัวแสดงอารมณ์)

link banner
e-Learning

poll

   คุณคิดว่าเวปนี้เป็นอย่างไร


  1. ดีมาก
  2. ดี
  3. ปานกลาง
  4. แย่
  5. แย่มาก


blog สมาชิก
สถิติผู้เขียน blog 10 อันดับ
ajarn
[ มือใหม่ ]
3
admin
[ มือใหม่ ]
2
prayuut
[ มือใหม่ ]
2
บทความ blog ล่าสุดโดย
8 ท่าอำลาเหนียง ลดคางสองชั้น เพื่อรูปหน้าสุดเป๊ะ !prayuut
วัยทำงาน เสี่ยง \"ลงพุง-ซึมเศร้า\"prayuut
Bitcoin คืออะไรajarn
ข้อมูลที่ครูต้องให้นักเรียนajarn
เช็คเครดิตบูโรสำหรับครู... เช็คได้ที่ไหน?ajarn
แผนการของ NASA ในการส่งดาวเทียมสังเกตการณ์ดวงอาทิตย์admin
ผงชูรส ที่มา-วัตถุดิบ-ประโยชน์และโทษadmin
พยากรณ์อากาศ
 


  

   เว็บบอร์ด >> ห้องนั่งเล่น >>
คำตอบที่แท้จริง : คนเดียวที่อยู่ข้าง อัลเลน ไอเวอร์สัน ในวันที่เขาไม่เหลือใคร  VIEW : 21    
โดย war

UID : ไม่มีข้อมูล
โพสแล้ว : 28
ตอบแล้ว :
เพศ :
ระดับ : 4
Exp : 29%
เข้าระบบ :
ออฟไลน์ :
IP : 49.228.6.xxx

 
เมื่อ : อาทิตย์ ที่ 19 เดือน มกราคม พ.ศ.2563 เวลา 20:26:09    ปักหมุดและแบ่งปัน

"The Answer" หรือ "คำตอบ" คือฉายาของนักบาสเกตบอลร่างเล็กที่สร้างอิมแพ็คต์ให้กับ NBA มากที่สุดคนหนึ่งอย่าง อัลเลน ไอเวอร์สัน

ไม่ใช่แค่ความสุดยอดในเรื่องของการเล่น แต่มันคือไลฟ์สไตล์ เรื่องราว และด้านมืดของเขา "เอไอ" ผ่านมาแล้วทุกเรื่อง และทุกเรื่องคือเรื่องที่ผู้คนสนใจทั้งหมด

อย่างไรก็ตามหลังฉากทั้งก่อนและหลังในการเป็นนักบาสของ ไอเวอร์สัน มีเรื่องที่ถูกซ่อนอยู่มากมาย ... เรื่องที่ดีก็ดีจนเหลือเชื่อว่าจะเกิดขึ้นกับชีวิตคนๆ หนึ่ง ส่วนเรื่องที่ร้ายก็ร้ายกาจชนิดที่ว่าไม่สมควรเกิดขึ้นกับนักบาสระดับตำนาน  

เขาผ่านวัฏจักรของชีวิตที่ขึ้นสุดลงสุดได้ด้วย เจ้าของฉายา "The Answer" ตัวจริงที่ไม่ใช่ตัวเขาเอง ... แอน ไอเวอร์สัน คือคำตอบของเรื่องนี้

ผลผลิตจากความไม่พร้อม 

เด็กหนุ่มจาก เวอร์จิเนีย ที่เติบโตมาด้วยการเลี้ยงดูของแม่ที่เป็นซิงเกิลมัม "แอน ไอเวอร์สัน" และมีพ่อเลี้ยงที่มีประวัติอาชญากรรมเล็กๆ น้อยๆ ติดตัวอยู่บ้าง ... ตัวของ แอน นั้นมี อัลเลน ตั้งแต่อายุ 15 ปีเท่านั้น 


Photo : @dakotagardner

"ฉันรู้ว่าเขาจะเป็นนักบาสที่ได้เล่น NBA ตั้งแต่วันแรกที่ฉันอุ้มเขาหลังคลอด ฉันมีลูกชายที่แขนยาวกว่าเด็กทุกคน ที่พูดคำว่ายาวเนี่ยคือยาวกว่าเด็กทั่วไปเลยนะ ตอนแรกฉันคิดว่าเขาเกิดมาผิดปกติ แต่หมอก็เดินมาบอกว่า 'ไม่หรอก เด็กคนนี้ก็แค่แขนยาว มันน่าดีใจซะอีกนะคุณแม่เขาจะได้คว้าลูกบอลได้อยู่มือ มีประโยชน์จะตายไป' หมอเขาบอกแบบนั้น" นี่คือสิ่งที่เธอคิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับลูกชายเธอ

แม้จะยากจนแต่ก็เต็มที่ แอน ทำงานหนักขึ้นเพื่อให้ลูกของเธอได้กินอิ่มนอนหลับ เธอไม่มีบ้านเป็นของตัวเอง ต้องไปอาศัยอยู่กับบ้านของญาติๆ กัน เธอต้องทำงาน 2 กะ ตอนเช้าเป็นพนักงานพิมพ์ดีด ขณะที่ตอนเย็นต้องไปทำงานรับจ้างที่อู่ต่อเรือเพิ่มเติม 

แต่ถึงอย่างนั้นด้วยความที่เธอยังเป็นวัยรุ่น แม้จะอยากดูแลลูกให้ดีแค่ไหนแต่แอนก็ยังมีนิสัยที่รักสนุกอยู่บ้าง เธอมักจะไปปาร์ตี้หลังเลิกงานและมีเรื่องของการใช้ยาเสพติดมาเกี่ยวข้องด้วย จึงทำให้ ไอเวอร์สัน เห็นภาพจำที่ไม่ค่อยดีนัก และไม่ค่อยจะได้ใช้ชีวิตแบบเด็กๆ ทั่วไป 

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ ไอเวอร์สัน เป็นพวกเด็กสอนยากและค่อนข้างจะต่อต้าน เขาอยากเป็นพวกหัวหน้าในหมู่เพื่อน เขาไม่ได้อยากเล่นบาสเมื่อโตมา แต่เขาอยากเล่นอเมริกันฟุตบอลมากกว่า เพราะ อเมริกันฟุตบอลคือกีฬาที่หนักหน่วงเล่นรุนแรงสมกับเป็นลูกผู้ชาย ส่วนบาสนั้นแตะนิดแตะหน่อยก็ฟาวล์ มันไม่ใช่ทางที่เขาชอบ 


Photo : bleacherreport.com

อย่างไรก็ตาม แม่ของเขาพยายามทุกอย่างเพื่อโน้มน้าวใจ ด้วยการเก็บเงินซื้อรองเท้าบาสยี่ห้อ แอร์ จอร์แดน ด้วยการใช้เงินเดือนทั้งเดือนซื้อให้กับเขาเพื่อเพิ่มแรงจูงใจในการเล่นบาส และหากิจกรรมให้เขาสนิทสนมกับแฟนใหม่ของแม่ที่ชื่อว่า ไมเคิล ฟรีแมน โดยให้ฟรีแมนเป็นคนที่คอยสอนบาสเกตบอลให้ หลังจากนั้น ฟรีแมน ก็กลายเป็นคนๆ หนึ่งที่ ไอเวอร์สัน ให้ความเคารพและถือว่ามีบุญคุณกับเขาจนทุกวันนี้ 

แม้ทุกอย่างจะเริ่มดีแต่ด้วยความที่ ไอเวอร์สัน นั้นเป็นพี่คนโต แถมน้องของเขายังป่วยบ่อยๆ ด้วย จึงทำให้ ไอเวอร์สัน ทำหน้าที่เป็นคนคอยดูแลเสมือนพ่ออีกคน สถานการณ์บีบบังคับให้เด็กตัวเล็กอย่าง ไอเวอร์สัน ต้องไม่กลัวใคร แต่นั่นกลับกลายเป็นการบ่มนิสัยไม่ดีที่ซ่อนอยู่ในตัวเขาโดยไม่รู้ตัว 


Photo : www.thepostgame.com

ในช่วงวัยรุ่นคนเรานั้นมักจะมีความเชื่อและความเข้าใจในแบบของตัวเอง แม้แนวคิดนั้นจะสวนทางและใช้ไม่ได้บนโลกแห่งความจริงก็ตาม ตัวของ ไอเวอร์สัน เป็นคนแบบนั้น เขาเชื่อว่าการเป็นคนเลือดร้อน และการขึ้นแท่นเป็นหัวโจกคือสิ่งที่ถูกต้อง เพราะ ณ เวลานั้นเขาได้รับการยอมรับจากคนรอบข้างที่ช่วยมาเติมเต็มในส่วนของครอบครัวที่ขาดหายไป

เรื่องชกต่อยที่ไม่ได้เป็นคดีในตอนที่เขายังเป็นวัยรุ่นนั้นมีไม่น้อย แต่เหตุการณ์ที่บานปลายที่สุดคือเรื่องที่เกิดขึ้นในปี 1993 ซึ่งเขาถูกกล่าวหาในคดีทำร้ายร่างกายวัยรุ่นสาวที่ลานโบว์ลิ่งด้วยการใช้เก้าอี้ฟาดหัว แม้ตัวของ ไอเวอร์สัน จะปฎิเสธการกระทำนั้นแต่เขาก็ถูกพิพากษาจำคุกถึง 4 เดือน 

ทุกข์สุดๆ จึงรู้ว่าแม่รักแค่ไหน 

4 เดือนในคุกคือจุดเปลี่ยนที่ทำให้ ไอเวอร์สัน รู้ว่าใครบ้างที่รักเขาจริงๆ แอน และ ฟรีแมน มักจะมาเยี่ยมเขาในคุกบ่อยๆ และพยายามที่จะทำให้ตัวเขาเห็นค่าในตัวเองว่า "ชีวิตของเขามีดีพอมากกว่าการเข้าๆ ออกๆ คุก"  


Photo : bleacherreport.com

เมื่อ ไอเวอร์สัน ได้รับความยุติธรรมและออกมาจากคุกแล้ว สิ่งที่เปลี่ยนไปคือเขาใช้ชีวิตยากขึ้นกว่าเติมมาก แม้จะมีร่างกายและพรสวรรค์ที่พร้อมจะเป็นนักบาสเกตบอลที่มีฝีมือ แต่การมีชื่ออยู่ในบัญชีอาชญากรรม กลายเป็นตัวตัดสิทธิ์ทุกอย่างที่เกี่ยวกับอนาคตของเขา เพราะทุกครั้งที่เขาขอทุนจากโรงเรียนในโควต้านักกีฬา ชื่อของเขาจะถูกปัดทิ้งไปแบบไม่ใยดี เรื่องดังกล่าวทำให้ไอเวอร์สันรู้ว่าความผิดพลาดครั้งนี้ส่งผลอย่างยิ่งต่อชีวิตของเขา 

"เมื่อมีคดี อนาคตของผมก็จบ ไม่มีโรงเรียนรับใบสมัครของผมเลย ผมไปมาหมดทุกที่ตั้งแต่โรงเรียนเกรดดีๆ หรือเกรดรองๆ โรงเรียนกีฬาด้วย อะไรก็ช่าง ไม่มีใครสนใจผมเลย" ไอเวอร์สันเล่า

แม้จะรู้แต่ก็ยากจะแก้ไข เขาอายุแค่ 18 ปี เพิ่งจบชั้นไฮสคูล และทำได้เพียงการแสดงฝีมือในสนามเท่านั้น ดังนั้น แอน ไอเวอร์สัน จึงเข้ามามีบทบาทสำคัญกับชีวิตลูกชายของเขาในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ เธอแบกหน้าไปยังมหาวิทยาลัย จอร์จทาวน์ เพื่อเจอกับโค้ช จอห์น ธอมป์สัน เหตุผลที่เธอต้องทำแบบนั้นไม่ใช่เธออยากให้ลูกได้เป็นโคตรนักบาสหรืออะไรทั้งนั้น เธอต้องการแค่ ไอเวอร์สัน ได้เรียนหนังสือเพื่อจะได้ไม่ต้องกลับไปสู่วงวันเก่าๆ เท่านั้นเอง

"ตอนนั้นแม่ผมไปที่จอร์จทาวน์ ไปหาโค้ชธอมป์สัน คุณรู้ไหมว่าเธอแทบไปกราบขอร้อง ไม่มีคำว่าศักดิ์ศรีหลงเหลือ เธอบอกกับโค้ชว่า 'ฉันต้องการให้คุณช่วยชีวิตลูกของฉัน ถ้าปล่อยให้เขาไม่ได้รับการศึกษา เขาจะต้องกลับไปอยู่ในคุกอีก และมันจะต้องลงท้ายด้วยความตาย'" นี่คือสิ่งที่ แอน ไอเวอร์สัน ไปก้มหัวพูดกับโค้ชธอมป์สันด้วยตัวเอง จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ธอมป์สัน รับปาก แอน และดึงตัว ไอเวอร์สัน เข้าสู่ทีม จอร์จทาวน์ ของเขา 

ไอเวอร์สัน ที่เป็นคนมีฝีมือดีอยู่แล้ว ตัดสินใจทำตามที่แม่และโค้ชบอก เขาเลือกเล่นบาสเกตบอลเพียงอย่างเดียวและเลิกสนใจที่จะเป็นนักอเมริกันฟุตบอลไปเลย ดังนั้นพัฒนาการของเขาจึงพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง และกลายเป็นผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมที่สุดของ จอร์จทาวน์ เล่นในระดับมหาวิทยาลัยได้เพียง 2 ปีเท่านั้น เขาก็ถูกโค้ชธอมป์สันผลักดันให้เข้าสู่ NBA ด้วยการลงทะเบียนดราฟต์เดย์ในปี 1996 และกลายเป็นดราฟต์อันดับ 1 ของทีม ฟิลาเดลเฟีย เซเว่นตี้ซิกเซอร์ส ในปีนั้น 


Photo : thesixersense.com

สเต็ปแรกของ แอน ไอเวอร์สัน ได้ผ่านพ้นไป แม้จะล้มลุกคลุกคลานแต่แม่คนนี้ก็พยายามทั้งผลัก ทั้งเข็น ทั้งขอร้อง ทำทุกอย่างจนลูกชายของเธอกลับสู่เส้นทางที่เธอเชื่อมั่นตั้งแต่วันที่เขาเกิดมา นั่นคือการได้เล่นใน NBA 

ทว่าก้าวต่อไปที่ยิ่งใหญ่กว่าคือหลังจากนี้ ประสบการณ์ที่ ไอเวอร์สัน จะต้องเจอในระดับ NBA คือเมื่อเขาได้รับเงินและชื่อเสียงในแบบที่แม้แต่แม่ของเขาเองก็ไม่เคยมีโอกาสได้สัมผัส อัลเลน ไอเวอร์สัน จะเป็นไปในทิศทางไหน จะพุ่งทะยานถึงขีดสุด หรือแค่ทิ้งโอกาสที่ได้มาแบบไร้ค่า นั่นคือสิ่งที่ แอน ไอเวอร์สัน ได้แต่เฝ้ารอและภาวนาว่ามันจะเป็นไปในทางที่ดี 

w88 club